عکاسی برای دلم

ElhamSaturn Camera

علاقه ی من به عکاسی بر میگردد به سوم راهنمایی.

روزی که در مسابقه عکاسی شرکت کردم و قرار شد در حیاط مدرسه سوژه ای انتخاب کنیم و با دوربین مدرسه عکس بگیریم. در آن دوره مقام دوم را کسب کردم. یک بار هم در دوره ی دبیرستان مقام دوم را بدست آوردم. خیلی دوست دارم یک عکاس حرفه ای شوم. طوری که بتوانم یک نمایشگاه پر از عکس های جذاب و دوست داشتنی برپا کنم. یا عکاسیِ یک مجله ی آشپزی و غذایی شوم. اما خب برای من که آموزش ندیده ام، این آرزو کمی دست نیافتنی است.
دوربینم را که خریدم، شوق و ذوق زیادی داشتم. هر چند تا درآوردن از جعبه اش و گرفتنِ اولین عکسها، چندین روز طول کشید. اولین عکس هایم که گرفتم، به دلِ خودم خیلی نشست. از این و آن نظر خواستم و متوجه شدم که نه آنقدر ها هم عکس های جالبی نیستند.
چند روزی هم با دوربینم قهر کردم و ترجیح ام همان دوربین موبایلم بود. بعدها کم کم آشتی کردم و شروع کردم به گرفتن عکس های مختلف. تا جاییکه عکس های همه ی پستهای وبلاگم از خودم است. از نظرِ خودم، این خیلی موفقیت بزرگی است. به جای اینکه عکس های دیگران را در گوگل جستجو کنم، خودم عکس هایی از عالمِ خودم میگیرم که با نوشته هایم صد در صد همخوانی دارد. الان طوری شده که هیچ علاقه ای به گذاشتن عکس های اینترنتی ندارم. حتی دوست دارم نوشته هایم درباره ی عکس های خودم باشد. گاهی برای عکس هایم مینویسم.
راستش همین که عکس هایم به دلم می نشیند و دوستشان دارم و اطرافیان و دوستانم از دیدنشان لذت میبرند، برایم کافی است. قواعد عکاسی و برطرف کردنِ تیرگی و تار بودن عکس ها بماند برای آنهاییکه حرفه ای هستند. من همین سبکِ خودم را بیشتر دوست دارم.
دیشب برای خودم هدیه خریدم. دوتا فلش دوربین شکل و یک تی شرت که تصویر دوربین داشت. به خودم هدیه دادم و تبریک گفتم از اینکه عکس های جالب و دلنشینی را ثبت میکنم.
ElhamSaturn Camera USB
ElhamSaturn Gift

2 thoughts on “عکاسی برای دلم

Comments are closed.