عطر یاس

بسم الله النور

به میدان که میرسم، چهار مسیر پیش رویم است که به خانه برسم.

اگر اردیبهشت باشد، من مسیر چهارم را انتخاب میکنم. راه طولانی تر می شود اما به عطر یاسش می ارزد. کوچه ای پر از عطر یاس.

هنوز وارد کوچه نشده، عطر دلنوازش به مشام میرسد و روح رهگذرها را نوازش می دهد.

اگر خرداد باشد، باز هم همین مسیر را انتخاب میکنم. درخت های توت سفید را ببینم و گاهی توتهای شیرینش را بچینم.

برای این همه زیبایی، چطور میتوان شکرگزار بود طوری که حق مطلب ادا شود؟