مقدمات یک وعده غذایی

بسم الله النور
How to bring happines into Home ElhamFB WWW.ElhamBanoo.Com-
این پست تقدیم به دوستان عزیزی که به من لطف دارند و من را خوش سلیقه می‌دادند.
.
.
خیلیها فکر میکنند چون من در ایران زندگی نمیکنم، میتوانم زندگی شادی داشته باشم و وسایل و چیدمانم دوست داشتنی باشد. در حالیکه من نیمی از چیزهای که برای تزیین و دکوراسیون استفاده میکنم از ایران تهیه کرده ام. از بعضیها، چه بی منظور و چه با طعنه زیاد شنیده ام که ما پول و وقتش نداریم و توی ایران گیر نمیاد و نیست و نمیشه و همیشه چیزای خوب برا توئه. جالب است بدانید من جزء آن دسته از آدمهایی هستم که برای خرید وسایل جانبی و تزیینات خیلی اقتصادی فکر میکنم. اگر در فروشگاه چیز جالب اما ساده ای ببینم که گرانقیمت است، نمیخرم. بلکه خودم دست به کار میشوم با قیمت کمتر آن را میسازم یا میدوزم. اگر بین ظروف طرح زیبایی بپسندم که گرانقیمت است، تهیه نمیکنم بلکه به دنبال مشابه اش اما قیمت ارزانتر میگردم. اگر تنبلی را بگذاریم کنار و برای زندگی خودمان و دیگران احترام قائل شویم، همه چیز امکانپذیر است. با پول کم و اراده کردن و کمی ایده و سلیقه، میتوان دنیای پیرامونمان را زیباتر کنیم.

بارها شنیده ام که دوستانم از سفره غذایم تعریف کرده‌اند. بخاطر چیدمان وسایلم من را خوش سلیقه دانسته اند. از وسایلی که انتخاب میکنم و دارم خوششان می‌آید و دلشان خواسته شبیه آن را داشته باشند. بارها شنیده‌ام که به من گفته‌اند خوش بحالت بخاطر شاد بودنت و بخاطر لذتی که از زندگی‌ات میبری. من از ته قلبم میخواهم همه‌ی آنهایی که به من لطف دارند و من را خوش سلیقه میدانند، برای خودشان طبق سلیقه و سبکِ مخصوصِ خودشان، زندگی شادی بوجود آوردند. برای همین تصمیم گرفتم کارهایی که خودم انجام میدهم را برایشان بنویسم. شاید به کارشان آمد. این پست دنباله دار خواهد بود و هر بار راهکارهای مختلفی برایتان مینویسم. با همه ی وجودم دوست دارم این پست ها مورد علاقه‌ی شما قرار بگیرد و دوست داشته باشید.

توجه: *** این مطلب برای کسانی که اینجور کارها را وقت تلف کردن میدانند و با دیدن اینجور هنرها شروع میکنند به مسخره کردن، نوشته نشده است.***

به فهرست دسته های وبلاگم، یک دسته با عنوان «ایده» اضافه میکنم و آن را تقدیم شما میکنم به پاس اینکه از ذوق و سلیقه من خوشتان آمده است. این اولین پست مربوط به این دسته را در نظر دارم درباره پنج وعده ی غذایی بنویسم. خیلی از ما ایرانیها وقتی قرار است مهمان دعوت کنیم، برای احترام به مهمانمان، چند مدل غذا درست میکنیم و یک سفره رنگین میچینیم. ولی من میتوانم با یک مدل غذا یک سفره ی رنگی و شاد را بچینم که هم مهمانم خوشحال شود و هم اسراف نکرده باشم. اینطور هم احترام میهمان حفظ میشود و هم خلاف دستورات اسلامی عمل نکرده ام. ضمن اینکه اینها چرا فقط باید برای میهمان باشد؟چرا برای خانواده خودمان یا حتی وعده های تکفره ی خودمان نباشد؟ هر روزمان میتواند دارای پنج وعده غذایی شاد باشد. راه حلش خیلی ساده است:

۱- چه طرحی را بیشتر از همه دوست دارید؟ یک برگه بردارید و یک لیست از چیزهایی که با دیدنشان شما را به وجد می‌آورد تهیه کنید. از بینشان، آنهایی که بیشتر دوست دارید و میپسندید را انتخاب کنید. سعی نکنید علائقتان را طبق مد روز بیان کنید. سعی کنید چیزهایی در لیست بنویسید که واقعا بین شما و علائقتان پیوند محکم ایجاد میکند.

مثلا من عاشق گلها هستم. هیچ چیزی به اندازه ی دیدن گلها مخصوصا گلهای سفید و صورتی مرا سر ذوق نمی‌آورد. این را میتوانید از وسایلهایم و شدتِ ذوقم هنگام دیدن یک دسته گل و یا رفتن در یک گلفروشی ببینید. گلها روح آدم را تازه میکنند، چه در گلفروشی و چه نقشش بر روی وسیله یا پارچه باشد. گلهای صورتی خاطرات خوبِ دوران کودکی‌ام را برایم زنده میکند. طرح گلدارِ لباسهای کودکی ام که برخی از آنها را هنوز هم نگه داشته ام؛ من را یادِ کالسکه عروسکم می‌اندازد و لباسهای کوچک عروسکهایم. من را یادِ عطر خوش FLORENTYNA میاندازد. غرقم میکند در اتاق دوران کودکی ام که گلهای رز صورتی با برگهای سبزشان روی زمینه‌ی زردِ پارچه‌ی پرده و روتختی و آباژور اتاق نشسته بودند. دلم تنگ می‌شود برای سبد گلدار من و خواهرم که هر وقت میخواستیم بازیِ مسافرتی کنیم، سبد را پر میکردیم از خوراکی های خوشمزه و در خیال کودکانه مان مسافرت میکردیم.

یا مثلا از دریا و وسایلِ کشتی رانی خوشم می‌آید. کوچک که بودم یک سریال انیمیشن ژاپنی دنبال میکردم به نام «لیدی لیدی». سریال به زبان عربی دوبله شده بود. داستان دختری به اسم لیدی بود که با چند نفر از دوستانش در مدرسه درگیر اتفاقاتی میشدند. یونیفرم دخترها شبیه لباسهای ملوانی بود. من از آنجا همیشه دوست داشتم همچه لباسی داشته باشم. روزی که مادرم آن را برایم خرید از خوشحالی سر از پا نمیشناختم. بعدها برایم یک کیف و کفش با طرح های لنگر و طناب و چرخ کشتی برایم خریدند و من با پوشیدن کفش و دست گرفتن کیف احساس بزرگی میکردم؛ حتی وقتی اولین روسری ام را با همین طرح برایم خریدند.
یا مثلا سیاره زحل و کهکشان و ماه را خیلی دوست دارم. از دیدنشان لذت میبرم و حس عجیبی به من دست میدهد. بعضی چیزها هم چون دوست داشتنی هستند دوست دارم و تاریخ مشخصی نمیتوانم برای دوست داشتنشان ذکر کنم.

لابلای خاطرات و علایق و سلایق‌تان بگردید ببنید چه چیزی شما و خانواده تان را سر ذوق می‌آورد؟ شاید طرح های اسلیمی شادتان میکند. شاید آبی فیروزه ای مسجدها، خاطرات قشنگی برایتان زنده میکنند. شاید سرسبزی طبیعت و گلها را بیشتر از هر چیزی دوست داشته باشید. همه آنها را یادداشت کنید.
این مورد شماره یک را برای همه‌ی پستهایی که قرار است برای دسته «ایده» بنویسم، کارایی دارد. این مورد را خوب به یاد بسپارید. اسم لیست را میگذاریم « لیستِ طرح های دوست داشتنی»

۲- یک روز تعطیل یا روزی که کار زیادی ندارید و میتوانید چند ساعتی به خرید اختصاص دهید، به بازار پارچه فروشها بروید. دنبال پارچه هایی بگردید که با طرح های یادداشت شده در لیست تان مطابقت دارد. چند متر از هرکدام را تهیه کنید. حتما یک سری پارچه های چارخانه یا خالخالی هم بخرید. خوب است بدانید من پارچه های خالخالی و چهار خانه ای که دارم با قیمت خیلی مناسب از ایران خریده ام و بسیار از آنها راضی هستم. خیلی از پارچه های گلدار و طرح های دیگر هم همینطور. فقط کافیست کمی بیشتر بگردید.

چند متر حاشیه در هر رنگ و طرحی که میپسندید هم بخرید. از دکمه های طرح دار تزیینی هم غافل نشوید. پارچه های نمدی در رنگهای مختلف فراموش نکنید.

۳- یکی از ظلمهای تاریخ بشری در حق زن ایرانی این است که هنر خانه داری را از او گرفتند و اینطور القا کردند که هرکس به این امور بپردازد، از لحاظ اجتماعی در سطح پایینی قرار دارد. بیایید این هنر را دوباره احیا کنیم. شاید تا بحال تجربه خیاطی نداشته باشید. من هم نداشتم اما جرات کردم و اولین کارم یک بلوز کج و معوج بود. بعد از آن کم کم چیزهای دیگر دوختم. شما هم شروع کنید. شاید بگویید وقتش را ندارید. فقط کافیست وقتی که برای چک کردن پیامهای طولانی و تکراری وایبری و واتساپی میگذارید یا فعالیتهایی از این قبیل، را به دوخت و دوز اختصاص دهید.

هر کدام ازپارچه ها را که بیشتر برای رو میزی میپسندید را دور تا دورش را زیر چرخ بیندازید. اگر دوست دارید برای دور آن از حاشیه هایتان استفاده کنید. شاید چرخ خیاطی نداشته باشید. با نخ و سوزن پس دوزی کنید. اگر زیر بشقابی در شهرتان پیدا نمیشود، با پارچه های نمدی زیر بشقابی درست کنید. کار خیلی راحتی است. اگر خودتان ایده ای ندارید، طرح های مختلف را میتوانید از اینترنت بیایید. یک کشو از آشپرخانه تان را اختصاص دهید به رومیزی ها و زیر بشقابی ها و زیر لیوانیهای هنر دست خودتان. بعدها میتوانید دم کنی، رو قوری و چیزهای دیگر بدوزید به هنرتان اضافه کنید.

اینجا دو عکس از سفره صبحانه در منزل خواهرم میبینید که هم رومیزی و هم زیر بشقابیها و زیر لیوانی ها و گیرهای دستمال سفره، هنرِ دست خواهرم است. شاید ظرافت نداشته باشد اما شاد و هیجان بخش است. علاوه بر این وقتی هنر دستتان باعث شده سفره تان انقدر زیبا تر شود و خنده به لب خانواده تان بیاورید، ارزش کارتان را مبینید.

Idea1 Elham FB WWW.ElhamBanoo.Com-
.
Idea 2 Elham FB WWW.ElhamBanoo.Com-

۴- توجه داشته باشید که طرح و ایده هایی که در عکس دیگران میبینید، یک کمک محسوب می شود. اینطور فکر نکنید که باید حتما شبیه همان شود یا باید حتما همان طرح پارچه باشد یا باید حتما همان طرح زیر بشقابی با آن ظرافت موجود در عکس باشد. شما قرار است هنر خودتان را پیاده کنید نه اینکه از کسی تقلید کنید. اجازه دهید ایده های خودتان اجرا شوند. اگر امکانات برای اجرای ایده تان کافی نبود، نا امید نشوید. فکر دیگری کنید.

ممنونم از اینکه وقت گذاشتید و مطلبم را خواندید. امیدوارم تا اینجای کار، پسندیده باشید.