انسانهای شریف

بسم الله النور

اسطوره های عصر خویش

.

.

شاید انسانهایی ساده به نظر برسند اما در زمانه ای که تن پروری و راحت طلبی رواج پیدا کرده و بیشترمان به دنبال راحتترین و بی دردسرترین راه و بدون هیچ تلاش و زحمتی برای بدست آوردن بالاترین درآمد هستیم، کارگران پیچیده ترین و اسطوره ترین انسانهای زمان خود هستند.

شاید منی که همیشه همه چیز برایم فراهم بوده نتوانم حالِ کارگران را درک کنم. تاب ذره ای از سختی هایشان را نداشته باشم. اما یکی از همین اسطوره ها در زندگیِ من باعث شد که رفاه برایم فراهم شود. پدر عزیزم که با حقوق کارگری شروع به کار کرد و تلاش پشت تلاش تا به جایی رسید که خود به یاری دیگران میشتابد. این را هم میدانم که خیلی از کارگران بدلیل مسائل اقتصادی و اجتماعی که در کشور حاکم است و همه از آن مطلع هستند، شاید نتوانند در میانسالی و پیری به رفاه برسند و تا آخر عمر با حقوق های کارگری عقب مانده دست و پنجه نرم کنند، اما از خیلی از پولدارهای مطرح کشور، محترم تر هستند.

شاید فکر کنید چون اتفاق در معدن آزادشهر رخ داده، کمی احساساتی شده ام و در یک جای نرم و گرم لم داده ام و صحبت از قشری زحمتکش میکنم تا پز روشنفکری خودم را به شما بدهم. واقعیت این نیست. همیشه کارگرها برای من محترم بودند. مخصوصا کارگرهای جوانی که بار مسئولیت خانواده شان را به دوش میکشند. در گرما و سرما، عرق ریزان برای بدست آوردن پول حلال کار میکند هر چقدر هم کارش از نظر مردم جامعه در سطح پایینی باشد.

حرف زیادی برای گفتن ندارم، فقط خواستم بگویم برایشان احترام زیادی قائل هستم چون چشمشان به دست کسی نیست و نانِ بازوی خود را میخورند و مسئولیت پذیرترین انسانهای روی زمین هستند.