قهرمانان فراموش شده

بسم الله النور

khandevane

گشته سر تا سر جسم و جانم… غرق عشق امام زمانم

یا بیا یک نگاهی به من کن… یا به دستت مرا در کفن کن

.

.

ما شبکه نسیم نداریم. دوستم گهگاهی از خندوانه تعریف میکرد و من درجریان برنامه هایش قرار میگرفتم. تا اینکه چند روز پیش در منزل خواهرم این برنامه را دیدم. به نظرم جالب آمد. تصمیم گرفتم هر ازگاهی از طریق یوتیوب قسمتهایی از آن را ببینم.

دو شب قبل جانبازان اعصاب و روان را دعوت کرده بودند…

نمیدانم چه بگویم؛ فقط این را میدانم اگر همینها نبودند، سرنوشت آوارگان و مهاجران سوری، سرنوشت ۳۰ سالِ پیش ما بود. ولی ما مردانی داشتیم که برای دفاع از عقاید، باور و خاک مان جنگیدند، شهید شدند، مجروح شدند، جانباز شدند، موج انفجار آنها را گرفت و الان خیلیهایشان فراموش شده اند. همین مایی که با افتخار میگوییم ایرانی هستیم و شیعه هستیم، یادمان میرود برای این افتخارکردنهایمان چه کسانی فدا شدند.

متنی که آن جانباز خواند، شعری که جانباز دیگری برای امام زمان خواند، آهنگ «وطنم» که پخش شد و چهره تک تک جانبازها را نشان میداد و  خاتمه برنامه با رمز «یامهدی» از قشنگیهای این قسمت بود. لبخند و اشک را ، غرور و دلشکستگی را همه را باهم به چهره و وجودمان آورد.